വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ മലയാളം പരിഭാഷ






വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ മലയാളം പരിഭാഷ വിവിധ രൂപത്തില്‍ സൌജന്യമായി ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യാം.

പരിഭാഷ : ചെറിയമുണ്ടം അബ്ദുല്‍ഹമീദ്, കുഞ്ഞിമുഹമ്മദ് പറപ്പൂര്
പരിശോധന : കെ പി മുഹമ്മദ് ബിന്‍ അഹ്മദ്
Download PDF format -

MP3 Audio രൂപത്തില്‍

ഓണ്‍ലൈന്‍ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ മലയാളം പരിഭാഷ

ഖുര്‍ആന്‍ സത്യാന്വേഷിയുടെ മുമ്പില്‍ (പുസ്തകം)







ഖുര്‍ആന്‍ സത്യാന്വേഷിയുടെ മുമ്പില്‍ (പുസ്തകം)

പ്രസാധകര്‍ : നിച്ച്‌ ഓഫ്‌ ട്രൂത്ത്‌, കേരള

Download : Download in PDF Format

നഷ്‌ടപ്പെട്ട നോമ്പ്‌ അതേ വര്‍ഷത്തില്‍ തന്നെ നോറ്റുവീട്ടേണ്ടതുണ്ടോ?




ചോദ്യം :
ഓരോ വര്‍ഷവും നഷ്‌ടമാകുന്ന നോമ്പ്‌ ആഇശ(റ)യും മറ്റും അതേ വര്‍ഷത്തില്‍ തന്നെ നോറ്റ്‌ വീട്ടിയിരുന്നുവെങ്കിലും അപ്രകാരം തന്നെ നോറ്റ്‌ വീട്ടല്‍ നിര്‍ബന്ധമുണ്ടോ? നോമ്പനുഷ്‌ഠിക്കാന്‍ കഴിയാതെ പ്രായശ്ചിത്തം നല്‌കാന്‍ ബാധ്യതയുള്ളവര്‍ ഓരോ വ്രതത്തിനും പ്രായശ്ചിത്തമായി ഒരു അഗതിക്ക്‌ ഭക്ഷണം നല്‌കുന്നതിന്‌ പകരം പണം നല്‌കിയാല്‍ മതിയാകുമോ?

ഉത്തരം :
നിര്‍ബന്ധമായ നോറ്റുവീട്ടേണ്ട നോമ്പ്‌ കഴിയും വേഗം നിര്‍വഹിക്കുക തന്നെയാണ്‌ അഭികാമ്യം. കാരണം, മരണം എപ്പോഴാണെന്ന്‌ ആര്‍ക്കും അറിയില്ല. അല്ലാഹുവോടുള്ള ബാധ്യത നിര്‍വഹിക്കാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചിട്ടും അത്‌ ചെയ്യാത്ത നിലയില്‍ മരിച്ചുപോകാന്‍ ഇടയാകുന്നത്‌ വലിയ നഷ്‌ടമായിരിക്കും. എന്നാല്‍ അടുത്ത റമദ്വാനിന്‌ മുമ്പ്‌ തന്നെ നോറ്റുവീട്ടല്‍ നിര്‍ബന്ധമാണെന്നതിന്‌ ഖണ്ഡിതമായ തെളിവൊന്നുമില്ല.



വിശുദ്ധഖുര്‍ആനില്‍ നിര്‍ദേശിച്ച പ്രായശ്ചിത്തം അഗതിക്ക്‌ ആഹാരം നല്‌കുക എന്നതാണ്‌. അല്ലാഹുവിന്റെ കല്‌പന അക്ഷരം പ്രതി പാലിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഭക്ഷ്യപദാര്‍ഥം തന്നെ നല്‌കുന്നതാണ്‌ ഉത്തമം. എന്നാല്‍ അഗതികള്‍ക്ക്‌ ഇഷ്‌ടമുള്ള ആഹാരം വാങ്ങിക്കഴിക്കാന്‍ സൗകര്യപ്പെടുംവിധം പണം നല്‌കിയാലും മതിയാകുമെന്ന്‌ തന്നെയാണ്‌ മനസ്സിലാകുന്നത്‌. അല്ലാഹുവിന്റെ കല്‌പനകൊണ്ട്‌ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട കാര്യം ഭക്ഷ്യപദാര്‍ഥത്തിന്റെ വില നല്‌കുന്നതു മുഖേനയും നിറവേറുമല്ലോ.

മറന്നു തിന്നവന്റെ നോമ്പ്‌




ചോദ്യം :

നോമ്പെടുക്കാന്‍ തീരുമാനമെടുത്തതിനുശേഷം ഓര്‍മയില്ലാതെ ഒരാള്‍ വല്ലതും തിന്നുകയോ കുടിക്കുകയോ ചെയ്‌താല്‍ അയാളുടെ നോമ്പ്‌ നിഷ്‌ഫലമാകുമോ?

ഉത്തരം :

സത്യവിശ്വാസികളുടെ ഒരു പ്രാര്‍ഥന വിശുദ്ധഖുര്‍ആനില്‍ എടുത്തുകാണിച്ചിട്ടുള്ളത്‌ ഇപ്രകാരമാണ്‌. ``ഞങ്ങളുടെ നാഥാ, ഞങ്ങള്‍ മറന്നുപോവുകയോ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ തെറ്റ്‌ പറ്റുകയോ ചെയ്‌താല്‍ ഞങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കരുതേ'' (2:286). ``എന്റെ സമുദായത്തിന്‌ അബദ്ധത്തിന്റെയും മറവിയുടെയും കാര്യത്തില്‍ വിട്ടുവീഴ്‌ച നല്‌കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു'' എന്ന്‌ നബി(സ) പറഞ്ഞതായി റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌.

നോമ്പിന്റെ കാര്യത്തില്‍ പ്രത്യേകമായുള്ള ഒരു നബിവചനം ഇപ്രകാരമാകുന്നു: ``നോമ്പുണ്ടായിരിക്കെ ആരെങ്കിലും മറന്നുകൊണ്ട്‌ വല്ലതും തിന്നുകയോ കുടിക്കുകയോ ചെയ്‌താല്‍ (അത്‌ പരിഗണിക്കാതെ) ആ ദിവസത്തെ നോമ്പ്‌ അവര്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കിക്കൊള്ളട്ടെ. അല്ലാഹുവാണ്‌ അവര്‍ക്ക്‌ ആ ഭക്ഷണമോ പാനീയമോ നല്‌കിയത്‌.'' (ബുഖാരിയും മുസ്‌ലിമും അബൂഹുറയ്‌റ(റ)യില്‍ നിന്ന്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്‌തത്‌) മറന്നുകൊണ്ട്‌ നോമ്പ്‌ മുറിക്കാന്‍ ഇടയായാല്‍ പകരം നോമ്പ്‌ നോറ്റുവീട്ടുകയോ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുകയോ വേണ്ടതില്ലെന്ന്‌ വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു ഹദീസ്‌ ഹാകിം റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്‌.

ലൈംഗികബന്ധത്തിലൂടെ നോമ്പ്‌ മുറിച്ചാല്‍




ചോദ്യം :

ഒരാള്‍ ലൈംഗികവേഴ്‌ച മുഖേന നോമ്പ്‌ മുറിക്കാന്‍ ഇടയായാല്‍ എന്താണു ചെയ്യേണ്ടത്‌?

ഉത്തരം :

ബുഖാരിയും മുസ്‌ലിമും മറ്റു പ്രമുഖ ഹദീസ്‌ ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താക്കളും റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്‌തിട്ടുള്ള ഒരു നബിവചനമനുസരിച്ച്‌ അയാള്‍ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യേണ്ടതാണ്‌. ഒന്നുകില്‍ ഒരു അടിമയെ മോചിപ്പിക്കുക, അല്ലെങ്കില്‍ തുടര്‍ച്ചയായി രണ്ടുമാസം നോമ്പനുഷ്‌ഠിക്കുക, അതും സാധ്യമല്ലെങ്കില്‍ അറുപത്‌ അഗതികള്‍ക്ക്‌ ആഹാരം നല്‌കുക. ആഹാരത്തിന്റെ അളവ്‌ നബി(സ) നിര്‍ണയിച്ചിട്ടില്ല. സംഭോഗം മുഖേന നോമ്പു മുറിച്ചവന്‍ അതിനു പകരം മറ്റൊരു ദിവസം നോമ്പെടുക്കണമെന്ന്‌ നബി(സ) പറഞ്ഞതായി അബൂദാവൂദ്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്‌.

തഖ്‌വയുടെ മഹനീയ മാനങ്ങള്‍




പ്രവാചകന്മാരുടെ പ്രബോധന വിഷയങ്ങളില്‍ ഒന്നാമത്തേത്‌ ഇബാദത്ത്‌ അല്ലാഹുവിന്‌ മാത്രം എന്നതായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തേത്‌ അല്ലാഹുവെ സൂക്ഷിച്ചുജീവിക്കണം എന്നതും. അഅ്‌റാഫ്‌, ഹൂദ്‌, ശുഅറാ എന്നീ സൂറത്തുകളിലെ പൂര്‍വപ്രവാചകന്മാരുടെ പ്രബോധനചരിത്രം പ്രതിപാദിക്കുന്ന സൂക്തങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ ഇത്‌ വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കാം. ഇബാദത്ത്‌ അല്ലാഹുവിന്‌ മാത്രമേ സമര്‍പ്പിക്കാവൂ എന്ന കാര്യം മുസ്‌ലിംകളെല്ലാം പൊതുവെ ഔപചാരികമായി അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ ഇബാദത്തിന്റെ വകുപ്പില്‍ പെട്ട നേര്‍ച്ചയും പ്രാര്‍ഥനയും അല്ലാഹുവല്ലാത്തവര്‍ക്ക്‌ സമര്‍പ്പിക്കുന്ന ചിലരെയും മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തില്‍ കാണാം. ഭരണനിയമങ്ങള്‍ അനുസരിക്കുക എന്നൊരു വിഷയം കൂടി ഇബാദത്തിന്റെ വകുപ്പില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുകയും മുസ്‌ലിംകളില്‍ മഹാഭൂരിപക്ഷവും രാഷ്‌ട്രീയ ശിര്‍ക്കില്‍ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന്‌ സമര്‍ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു വിഭാഗവുമുണ്ട്‌.

തഖ്‌വയുടെ അഥവാ സൂക്ഷ്‌മതയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഗുരുതരമായ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമൊന്നും മുസ്‌ലിംകള്‍ക്കിടയില്‍ നിലവിലില്ല. അല്ലാഹുവിന്റെ വിധി വിലക്കുകള്‍ അതിലംഘിക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുക എന്നത്‌ തഖ്‌വയുടെ താല്‌പര്യമായി പൊതുവെ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ദോഷബാധയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക എന്നാണ്‌ ചിലര്‍ തഖ്‌വയെ വിശദീകരിക്കാറുള്ളത്‌. ഇഹത്തിലും പരത്തിലും ദോഷമുളവാക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കി നല്ലൊരു ജീവിതത്തിന്‌ വഴിയൊരുക്കലാണ്‌ തഖ്‌വാ എന്നൊരു സൂചന കൂടി ഈ വിശദീകരണത്തിലുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ തഖ്‌വ എന്തിന്‌, അതുകൊണ്ടുള്ള പ്രയോജനമെന്ത്‌, തഖ്‌വയില്ലാതിരുന്നാല്‍ എന്താണ്‌ നഷ്‌ടം? എന്നീ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ വിശ്വാസികളില്‍ പലരും ബോധവാന്മാരല്ല. ഇബാദത്ത്‌ അല്ലാഹുവിന്‌ മാത്രം എന്ന തത്വം മുറുകെ പിടിക്കുന്നവര്‍ പോലും ചിലപ്പോള്‍ തഖ്‌വയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഉദാസീനരാകാറുണ്ട്‌.

അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ ഭയപ്പെട്ടിട്ട്‌ അവന്‍ കല്‌പിച്ച എല്ലാ കര്‍മങ്ങളും ചെയ്യുകയും അവന്‍ നിരോധിച്ച എല്ലാ ദുഷ്‌പ്രവൃത്തികളും ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്‌ തഖ്‌വ എന്ന വാക്ക്‌ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ പലരുടെയും മനസ്സില്‍ കടന്നുവരുന്ന ആശയം. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച്‌ ഒട്ടേറെ ഖുര്‍ആന്‍ സൂക്തങ്ങളിലും നബിവചനങ്ങളിലും താക്കീത്‌ നല്‌കിയിട്ടുണ്ട്‌. ദൈവിക ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച്‌ ഭയമില്ലാത്തവര്‍ താന്തോന്നികളായിത്തീരാന്‍ ഏറെ സാധ്യതയുണ്ട്‌. അതിനാല്‍ തഖ്‌വയ്‌ക്ക്‌ പ്രേരകമാകുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍ ദൈവഭയത്തിന്‌ അപ്രധാനമല്ലാത്ത സ്ഥാനമുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ തഖ്‌വയുള്ളവരുടെ മനസ്സില്‍ ഭയമെന്ന വികാരത്തെക്കാള്‍ മുന്നിട്ടു നില്‌ക്കേണ്ടത്‌ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്‌ടാന്തങ്ങളെയും അനുഗ്രഹങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ച ഓര്‍മയും കൃതജ്ഞതാബോധവുമാണ്‌. അനേകം ഖുര്‍ആന്‍ സൂക്തങ്ങളില്‍ നിന്നും നബിവചനങ്ങളില്‍ നിന്നും ഈ കാര്യം ഗ്രഹിക്കാം. ദോഷബാധയില്‍ നിന്ന്‌ മുക്തി ലഭിക്കാനും നന്മകള്‍ക്ക്‌ പ്രചോദനമേകാനും വേണ്ടി അല്ലാഹു നമുക്ക്‌ നിയമമാക്കിയ നമസ്‌കാരമെന്ന അനുഷ്‌ഠാനത്തെപ്പറ്റി വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ``തീര്‍ച്ചയായും ഞാനാകുന്നു അല്ലാഹു. ഞാനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. അതിനാല്‍ എന്നെ നീ ആരാധിക്കുകയും എന്നെ ഓര്‍മിക്കുന്നതിനായി നമസ്‌കാരം മുറപോലെ നിര്‍വഹിക്കുകയും ചെയ്യുക'' (വി.ഖു 20:14). ``തീര്‍ച്ചയായും നമസ്‌കാരം നീചവൃത്തിയില്‍ നിന്നും നിഷിദ്ധ കര്‍മത്തില്‍ നിന്നും തടയുന്നു: അല്ലാഹുവെ ഓര്‍മിക്കുക എന്നത്‌ ഏറ്റവും മഹത്തായ കാര്യം തന്നെയാകുന്നു. നിങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതെന്തോ അത്‌ അല്ലാഹു അറിയുന്നു'' (വി.ഖു 29:45). പതിവായി മനസ്സാന്നിധ്യത്തോടെ നമസ്‌കരിക്കുന്ന മനുഷ്യന്‌ നമസ്‌കാരവേളയിലും മറ്റുള്ളപ്പോഴും അല്ലാഹുവെ സംബന്ധിച്ച ഓര്‍മയുണ്ടാകുന്നു. ആ ഓര്‍മ നീചമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ നിന്നും വിലക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളില്‍ നിന്നും അവനെ പിന്തിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ ജീവിത വിശുദ്ധിക്ക്‌ അവലംബമാകുന്ന ദൈവസ്‌മരണ അതിമഹത്തായ കാര്യമാണെന്ന്‌ ഈ സൂക്തം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

തഖ്‌വയുടെ ഭാഗമായി ദിക്‌റിന്‌ വലിയ പ്രാധാന്യം കല്‌പിക്കുന്നവരാണ്‌ മുസ്‌ലിംകളില്‍ ഭൂരിഭാഗവും. പക്ഷെ, അവരില്‍ അധിക പേരും അല്ലാഹുവെ അനുസ്‌മരിക്കുക എന്നര്‍ഥമുള്ള ദിക്‌റിനെ സുബ്‌ഹാനല്ലാഹ്‌, അല്‍ഹംദുലില്ലാഹ്‌, അല്ലാഹു അക്‌ബര്‍ പോലെയുള്ള ചില മഹദ്‌വാക്യങ്ങള്‍ ഉരുവിടുന്നതില്‍ പരിമിതപ്പെടുത്തുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. ഈ വാക്യങ്ങള്‍ തികച്ചും പുണ്യകരമാണെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല. എന്നാല്‍ അതിനപ്പുറം ദിക്‌റിന്‌ അതിവിശാലമായ അര്‍ഥതലങ്ങളുണ്ട്‌. ആകാശഭൂമികളിലെവിടെയുമുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്‌ടാന്തങ്ങളെയും അവന്റെ അപാരമായ അനുഗ്രഹങ്ങളെയും അവന്റെ മാര്‍ഗദര്‍ശനത്തിന്റെ അന്യൂനതയെയും അവന്റെ നടപടി ക്രമങ്ങളുടെ മൗലികതയെയും മറ്റും അനുസ്‌മരിക്കുന്നത്‌ ദിക്‌റിന്റെ ഭാഗമാണ്‌. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ ഇതിനെക്കുറിച്ച്‌ പരാമര്‍ശിച്ചിട്ടുള്ളത്‌ ഇപ്രകാരമാകുന്നു:

``നിന്നും ഇരുന്നും കിടന്നും അല്ലാഹുവെ ഓര്‍മിക്കുകയും ആകാശഭൂമികളുടെ സൃഷ്‌ടിപ്പിനെക്കുറിച്ച്‌ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരത്രെ അവര്‍. (അവര്‍ പറയും:) ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, നീ നിരര്‍ഥകമായി സൃഷ്‌ടിച്ചതല്ല ഇത്‌. നീ എത്രയോ പരിശുദ്ധന്‍? അതിനാല്‍ നരകശിക്ഷയില്‍ നിന്ന്‌ ഞങ്ങളെ നീ കാത്തുരക്ഷിക്കണേ'' (വി.ഖു 3:191). ``അല്ലാഹു നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ചെയ്‌തു തന്ന അനുഗ്രഹം നിങ്ങള്‍ ഓര്‍ക്കുക. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ സാരോപദേശം നല്‌കിക്കൊണ്ട്‌ അവന്‍ അവതരിപ്പിച്ച വേദവും വിജ്ഞാനവും ഓര്‍മിക്കുക. അല്ലാഹുവെ നിങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കുക. അല്ലാഹു എല്ലാ കാര്യവും അറിയുന്നവനാണെന്ന്‌ നിങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുക'' (വി.ഖു 2:231). മനസ്സിലേക്ക്‌ കടക്കാത്ത, ജീവിതതലങ്ങളെ സ്‌പര്‍ശിക്കാത്ത, അലസവും യാന്ത്രികവുമായ ഉരുവിടലില്‍ ഒതുങ്ങുന്ന ദിക്‌റിന്റെ വ്യര്‍ഥതയെക്കുറിച്ചും വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ പരാമര്‍ശമുണ്ട്‌: ``അവര്‍ നമസ്‌കരിക്കാന്‍ നിന്നാല്‍ ഉദാസീനരായിക്കൊണ്ടും, ആളുകളെ കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടിയുമാണ്‌ നില്‌ക്കുന്നത്‌. കുറച്ചു മാത്രമേ അവര്‍ അല്ലാഹുവെ ഓര്‍ക്കുകയുള്ളൂ.''(വി.ഖു 4:142)

ആകാശഭൂമികളില്‍ അല്ലാഹു സംവിധാനിച്ചൊരുക്കിയ ഭൗതിക പ്രതിഭാസങ്ങളെയും ഭൂമിയില്‍ അവന്‍ വിന്യസിച്ച സസ്യ-ജീവജാലങ്ങളുടെ അത്ഭുത വ്യവസ്ഥകളെയും മനുഷ്യന്റെ ശരീരത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും ഘടനാവിശേഷങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ച്‌ അനുസ്‌മരിക്കുന്നിടത്തോളം എത്തുന്ന ദിക്‌ര്‍ അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമപരിധികള്‍ ഒട്ടും ലംഘിക്കാതെ തികഞ്ഞ തഖ്‌വ പുലര്‍ത്താന്‍ പ്രേരകമാകുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ യാതൊരു സംശയവുമില്ല. മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ മറ്റു ജന്തുജാലങ്ങളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്‌തമായി വിശേഷ ബുദ്ധിയും വിപുലമായ അറിവുകളും കഴിവുകളും നല്‌കി അനുഗ്രഹിച്ച അല്ലാഹുവിന്റെ അപാരമായ കാരുണ്യത്തെ യഥോചിതം അനുസ്‌മരിക്കുന്നവര്‍ അവന്റെ മാര്‍ഗദര്‍ശനത്തിന്റെ മഹനീയത അംഗീകരിക്കാന്‍ പ്രചോദിതരായിത്തീരുക തന്നെ ചെയ്യും. അങ്ങനെ അല്ലാഹുവും പ്രപഞ്ചവും തമ്മിലും അല്ലാഹുവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുമുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ സൂക്ഷ്‌മതലങ്ങളിലേക്ക്‌ ദിക്‌ര്‍ അഥവാ അനുസ്‌മരണം നീങ്ങുമ്പോള്‍ ജീവിതമേഖലകളെയാകെ സംശുദ്ധമാക്കാനുതകുന്ന ആത്മീയ ചൈതന്യം അതില്‍ നിന്ന്‌ സ്‌ഫുരിക്കും. അതാണ്‌ ചുണ്ടില്‍ തങ്ങാതെ സര്‍വതല സ്‌പര്‍ശിയായി വികസിക്കുന്ന ദിക്‌ര്‍. ജീവിത വ്യവഹാരങ്ങളെയാകെ തഖ്‌വയില്‍ അധിഷ്‌ഠിതമാക്കാന്‍ ആ ദിക്‌ര്‍ പ്രചോദകമായി വര്‍ത്തിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.

അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്‌ടിപ്പിന്റെയും പരിപാലനത്തിന്റെയും നിയമ നിര്‍ദേശങ്ങളുടെയും മൗലികത യഥോചിതം ഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ മനസ്സില്‍ അല്ലാഹുവോടു നന്ദി നിറയും. ദിക്‌റിന്റെ അനിവാര്യ താല്‌പര്യമാണ്‌ ശുക്‌ര്‍. നന്ദിയുള്ള മനസ്സ്‌ അസ്വസ്ഥമാവുകയില്ല. ശാന്തി ആ മനസ്സിനെ ധന്യമാക്കും. ``അറിയുക: അല്ലാഹുവെ അനുസ്‌മരിക്കുന്നതിലൂടെയാണ്‌ ഖല്‍ബുകള്‍ പ്രശാന്തമായിത്തീരുന്നത്‌''(വി.ഖു 13:28). കൃതജ്ഞതാ നിര്‍ഭരമായ ജീവിതം നയിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ അല്ലാഹു അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ വര്‍ധിപ്പിച്ചുകൊടുക്കുമെന്ന്‌ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനിലൂടെ (14:7) വാഗ്‌ദാനം ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്‌. അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക്‌ നന്ദി കാണിക്കണമെന്ന ഉല്‍ബോധനം ഒട്ടേറെ ഖുര്‍ആന്‍ സൂക്തങ്ങളില്‍ കാണാം. കോടാനുകോടി മനുഷ്യര്‍ നന്ദിവാക്ക്‌ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്‌ അല്ലാഹുവിന്‌ എന്താണ്‌ പ്രയോജനമെന്ന്‌ ചില നിഷേധികള്‍ ചോദിക്കാറുണ്ട്‌. മനുഷ്യര്‍ അല്ലാഹുവോട്‌ നന്ദിയുള്ളവരായാല്‍ അവര്‍ക്ക്‌ തന്നെയാണ്‌ ഗുണമെന്ന്‌ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. അല്ലാഹുവിന്റെ അത്യധികം അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ ലഭിച്ച സുലൈമാന്‍ നബി(അ)യുടെ ഒരു പ്രസ്‌താവം ഖുര്‍ആനില്‍ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുള്ളത്‌ ഇപ്രകാരമാകുന്നു: ``ഞാന്‍ നന്ദി കാണിക്കുമോ നന്ദികേട്‌ കാണിക്കുമോ എന്ന്‌ എന്നെ പരീക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി എന്റെ രക്ഷിതാവ്‌ നല്‌കിയ അനുഗ്രഹത്തില്‍ പെട്ടതാകുന്നു ഇത്‌. വല്ലവനും നന്ദി കാണിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അവന്റെ ഗുണത്തിനായിട്ട്‌ തന്നെയാണ്‌ അവന്‍ നന്ദി കാണിക്കുന്നത്‌. വല്ലവനും നന്ദികേട്‌ കാണിക്കുകയാണെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും എന്റെ രക്ഷിതാവ്‌ പരാശ്രയമുക്തനും ഉല്‍കൃഷ്‌ടനുമാകുന്നു'' (വി.ഖു 27:40). ഭൂമിയിലുള്ള മുഴുവന്‍ മനുഷ്യരും ധിക്കാരികളായി മാറിയാലും അല്ലാഹുവിന്റെ അധികാരത്തിനോ പ്രതാപത്തിനോ യാതൊരു കോട്ടവും തട്ടുകയില്ലെന്ന്‌ പ്രാമാണികമായ ഹദീസില്‍ വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌.

രാഷ്‌ട്രീയത്തിലും ഉദ്യോഗത്തിലും വ്യാപാരത്തിലും വ്യവസായത്തിലുമൊക്കെ തഖ്‌വ പുലര്‍ത്തിയാല്‍ അഥവാ അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിവിലക്കുകള്‍ ലംഘിക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചാല്‍ പ്രയാസങ്ങളും നഷ്‌ടങ്ങളുമുണ്ടാകുമെന്ന അബദ്ധ ധാരണയില്‍ കഴിയുന്നവരും വിശ്വാസികളുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്‌. അല്ലാഹുവിന്റെ മാര്‍ഗദര്‍ശനം മനുഷ്യരുടെ സര്‍വതോമുകമായ നന്മയ്‌ക്കും വിജയത്തിനും വേണ്ടിയുള്ളതാണെന്ന മൗലിക സത്യം ഗ്രഹിക്കാത്തതിന്റെ ഫലമാണ്‌ ഈ അബദ്ധ ധാരണ. നമ്മെ കഷ്‌ടത്തിലാക്കുകയല്ല, കഷ്‌ടനഷ്‌ടങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിവാരണമുണ്ടാക്കുകയാണ്‌ അല്ലാഹുവിന്റെ പദ്ധതി. വ്രതമാസം വിളിപ്പാടകലെ നില്‌ക്കുമ്പോള്‍ ദൈവിക മാര്‍ഗദര്‍ശനത്തിന്റെ മഹദ്‌ഭാവങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച്‌ നാം കൂടുതല്‍ ബോധവാന്മാരാകുന്നത്‌ ഇഹത്തിലും പരത്തിലും നമുക്ക്‌ ഗുണദായകമായിരിക്കും. അല്ലാഹു അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

സലഫി വീക്ഷണം പ്രതിലോമപരതയുടെ പ്രതീകമോ?




മതവിഷയത്തിലും ലൗകിക കാര്യങ്ങളിലും ഒരുപോലെ മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തെ പതിനാലു നൂറ്റാണ്ടു മുമ്പത്തെ അവസ്ഥയിലേക്ക്‌ തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോവുകയാണ്‌ സലഫികള്‍ ചെയ്യുന്നതെന്ന്‌ പല കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ നിന്നും വിമര്‍ശനമുയര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. ഇസ്‌ലാമിനെയും മുസ്‌ലിംകളെയും തേജോവധം ചെയ്യാന്‍ തക്കംപാര്‍ത്തിരിക്കുന്ന അമുസ്‌ലിം വിമര്‍ശകര്‍ മാത്രമല്ല, കാലത്തിനും ലോകത്തിനും മുമ്പില്‍ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രതിച്ഛായ ഉയര്‍ത്തിക്കാണിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഗുണകാംക്ഷികള്‍ പോലുമുണ്ട്‌ സലഫീ ആദര്‍ശത്തെ സംബന്ധിച്ച്‌ സംശയമോ തെറ്റിദ്ധാരണയോ പുലര്‍ത്തുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍. നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍ മുസ്‌ലിം പ്രതിഭാശാലികള്‍ ഗവേഷണ പഠനങ്ങളിലൂടെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ആശയങ്ങളെയൊക്കെ ബിദ്‌അത്തുകള്‍ എന്ന നിലയിലോ സച്ചരിതരായ പൂര്‍വികര്‍ മാതൃക കാണിക്കാത്തത്‌ എന്ന നിലയിലോ തള്ളിക്കളയാനാണ്‌ സലഫികള്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്‌ എന്ന്‌ സമര്‍ഥിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ പലരും വിരുദ്ധ പ്രചാരണം നടത്തുന്നത്‌. ക്ലാസിക്കല്‍ ഇസ്‌ലാമിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ അഥവാ ഇസ്‌ലാമിന്റെ സുവര്‍ണയുഗത്തിലെ സ്ഥിതി ഇങ്ങനെയായിരുന്നില്ലെന്നും, അന്ന്‌ വികസിത ചിന്തയ്‌ക്കും അഭിപ്രായ പ്രകടനത്തിനും ഏറെ സ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നും വിമര്‍ശകര്‍ വാദിക്കുന്നു.

സലഫികളും ഇതര മുസ്‌ലിം വിഭാഗങ്ങളും ഒരുപോലെ വസ്‌തുനിഷ്‌ഠമായ വിശകലനത്തിന്‌ വിധേയമാക്കേണ്ട വിഷയമാണിത്‌. അബ്ബാസിയാ ഭരണത്തിന്റെ പ്രതാപകാലത്ത്‌ ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ വൈജ്ഞാനിക ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ സമാഹരിച്ച്‌ അറബി ഭാഷയിലേക്ക്‌ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യാനും അവയിലെ വിജ്ഞാനം മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തിന്റെ ബൗദ്ധിക മുന്നേറ്റത്തിനു വേണ്ടി ഉപയോഗപ്പെടുത്താനും ഭരണകൂടത്തിന്റെ പിന്തുണയോടെ വിപുലമായ ശ്രമങ്ങള്‍ നടക്കുകയുണ്ടായി. ലക്ഷക്കണക്കില്‍ കയ്യെഴുത്തു ഗ്രന്ഥങ്ങളുള്ള ലൈബ്രറികള്‍ ഗവേഷണപഠനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആക്കംകൂട്ടുകയും ഇസ്‌ലാമിക ഖിലാഫത്തിന്റെ ആസ്ഥാനമായ ബഗ്‌ദാദ്‌ ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവുമധികം വൈജ്ഞാനിക വികാസം സിദ്ധിച്ച നഗരമായി പരിണമിക്കുകയും ചെയ്‌തു. മുസ്‌ലിം സ്‌പെയിനിലെ കോര്‍ഡോവ, ഗ്രാനഡ എന്നീ നഗരങ്ങള്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ചും അഭൂതപൂര്‍വകമായ വൈജ്ഞാനിക വികാസം ഉണ്ടായി. ഗ്രീസിലെയും റോമിലെയും ഈജിപ്‌തിലെയും പേര്‍ഷ്യയിലെയും ഇന്ത്യയിലെയും പല ഗ്രന്ഥങ്ങളും പാശ്ചാത്യര്‍ക്ക്‌ ലഭ്യമായത്‌ അറബികളുടെ വിവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ മുഖേനയാണ്‌. നിഷ്‌പക്ഷരായ പാശ്ചാത്യ ചരിത്രകാരന്മാര്‍ ഇസ്‌ലാമിന്റെ സുവര്‍ണയുഗത്തില്‍ ബഗ്‌ദാദ്‌ കേന്ദ്രീകരിച്ച്‌ നടന്ന വൈജ്ഞാനിക വികാസത്തിന്‌ വലിയ വില കല്‌പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ ഖുര്‍ആനിന്റെയും ഹദീസിന്റെയും പിന്‍ബലത്തില്‍ നടന്നതല്ല ഈ വൈജ്ഞാനിക വികാസം എന്നതിനാല്‍ സലഫീ പാരമ്പര്യമുള്ള പണ്ഡിതന്മാര്‍ അതിനെ അനുകൂലിച്ചിട്ടില്ലെന്നും ഇന്നത്തെ സലഫികളും വൈജ്ഞാനിക സാഹിത്യമേഖലകളിലെ ആധുനികതയെ എതിര്‍ക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നതെന്നും വിമര്‍ശകര്‍ വാദിക്കുന്നു.

മുസ്‌ലിംകള്‍ എക്കാലത്തും പിന്തുടരേണ്ടത്‌ സലഫുസ്സ്വാലിഹുകളുടെ അഥവാ സച്ചരിതരായ മുന്‍ഗാമികളുടെ ആശയാദര്‍ശങ്ങളെയാണെന്ന്‌ വാദിക്കുന്ന സലഫികള്‍ യഥാര്‍ഥത്തില്‍ വൈജ്ഞാനിക പുരോഗതിക്ക്‌ പുറംതിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയാണോ ചെയ്യുന്നത്‌? അഹ്‌മദുബ്‌നു ഹന്‍ബലിനെപ്പോലുള്ള സലഫുകള്‍ വിജ്ഞാനരംഗത്തെ സമകാലിക പ്രവണതകളെ എതിര്‍ക്കുകയാണോ ചെയ്‌തത്‌? ശാസ്‌ത്ര സാങ്കേതിക രംഗങ്ങളില്‍ ആധുനിക സമൂഹങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം മുന്നേറാന്‍ മുസ്‌ലിംകളെ സലഫികള്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? സലഫീ പണ്ഡിതന്മാരുടെ മാര്‍ഗനിര്‍ദേശപ്രകാരം ഭരണം നടക്കുന്ന സുഊദി അറേബ്യയില്‍ കാലം മരവിച്ചു കിടക്കുന്നു എന്ന ചിലരുടെ പ്രചാരണത്തിന്‌ വല്ല അടിസ്ഥാനവുമുണ്ടോ? ഈ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ വിവിധ വിഭാഗങ്ങള്‍ നല്‍കുന്ന ഉത്തരം അവരുടെ മതപരമായ വീക്ഷണവ്യത്യാസങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതായിരിക്കും.

ഏത്‌ കാലത്തും ഏത്‌ നാട്ടിലും പഴമയുടെയും പുതുമയുടെയും കാര്യത്തില്‍ ജനങ്ങള്‍ രണ്ടുചേരിയിലാണ്‌. പ്രായംചെന്ന തലമുറയില്‍ പലരും പഴയ സമ്പ്രാദയങ്ങളെ ഗൃഹാതുരത്വത്തോടെ ശ്ലാഘിക്കുകയും പുതിയ ജീവിതരീതികളെ ദോഷൈകദൃഷ്‌ടിയോടെ വിമര്‍ശിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ്‌ ഭരണത്തിന്റെ ഗുണഗണങ്ങള്‍ എടുത്തുപറയുന്ന ചിലരെ ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയും. ആദര്‍ശപ്രതിബദ്ധതയുള്ള മുസ്‌ലിംകള്‍ എക്കാലത്തും സ്വഹാബികളുടെ കാലത്തെ ആദരാതിശയങ്ങളോടെ വിലയിരുത്തിപ്പോന്നിട്ടുണ്ട്‌. ഏത്‌ കാലത്തും പുതുതലമുറയില്‍ അധികപേരും നൂതനാശയങ്ങളോടും പുതിയ കണ്ടെത്തലുകളോടും അഭിനിവേശം പുലര്‍ത്തിപ്പോരുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. നാഗരിക പുരോഗതിക്ക്‌ അനുപേക്ഷ്യമായ ഒരു പ്രധാനഗുണമാണ്‌ നവീകരണത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള വെമ്പല്‍ എന്ന യാഥാര്‍ഥ്യത്തെ ആര്‍ക്കും അവഗണിക്കാനാവില്ല. എന്നാല്‍ പഴയ മനുഷ്യരും പുതിയ മനുഷ്യരും ഒരുപോലെ ചില വിഷയങ്ങളില്‍ തെറ്റുപറ്റാന്‍ സാധ്യതയുള്ളവരാണ്‌. തെറ്റ്‌ തിരിച്ചറിയുകയും തിരുത്തുകയും ചെയ്യുകയാണ്‌ മതപരവും ലൗകികവുമായ വിഷയങ്ങളില്‍ വിജയിക്കാനും മുന്നേറാനും അനിവാര്യമായിട്ടുള്ളത്‌. ആദം സന്തതികളെല്ലാം തെറ്റുപറ്റാവുന്നവരാണെന്നും തെറ്റുപറ്റുന്നവരില്‍ ഏറ്റവും നല്ലവര്‍ പശ്ചാത്തപിച്ചുമടങ്ങുന്നവരാണെന്നും വ്യക്തമാക്കിയ മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ) തെറ്റും തിരുത്തുമായി മുന്നോട്ടുനീങ്ങുന്ന നാഗരിക പ്രയാണത്തിന്‌ ശരിയായ ദിശ കാണിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്‌തത്‌.

ഖുര്‍ആനില്‍ നിന്നും പ്രവാചക നടപടികളില്‍ നിന്നും ഇസ്‌ലാമിക തത്വങ്ങള്‍ നിര്‍ധരിച്ചെടുക്കുമ്പോള്‍ തെറ്റ്‌ പറ്റാനുള്ള സാധ്യതയെ നബി(സ) ദീര്‍ഘദര്‍ശനം ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ തെറ്റുപറ്റുന്നവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയല്ല സത്യം കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിച്ച വകയില്‍ അവര്‍ക്ക്‌ അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമെന്ന്‌ സന്തോഷവാര്‍ത്ത അറിയിക്കുകയാണ്‌ അദ്ദേഹം ചെയ്‌തത്‌. പഠനഗവേഷണങ്ങളില്‍ സംഭവിക്കുന്ന തെറ്റുകളുടെ നേര്‍ക്കുള്ള ഉദാരമായ ഈ നിലപാട്‌ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സര്‍വതോമുഖമായ വികാസത്തിന്‌ ഉത്തേജനമേകാന്‍ പര്യാപ്‌തമത്രെ. അതുകൊണ്ടാണ്‌ പ്രവാചകശിഷ്യന്മാര്‍ക്കും അവരുടെ അടുത്ത തലമുറകള്‍ക്കും അഭൂതപൂര്‍വകമായ വൈജ്ഞാനിക-നാഗരിക മുന്നേറ്റം സാധ്യമായത്‌. പുതിയ സാമൂഹ്യ-സാമ്പത്തിക വിഷയങ്ങളെ ഇസ്‌ലാമിക ദൃഷ്‌ട്യാ വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍ വിവിധ വീക്ഷണങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നതിനെ അക്കാലത്ത്‌ ആരും അസഹിഷ്‌ണുതയോടെ വിലയിരുത്തിയിരുന്നില്ല. ലൗകിക വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ഏത്‌ ശാഖകളില്‍ നടക്കുന്ന പഠനങ്ങളെയും അവര്‍ സര്‍വാത്മനാ സ്വാഗതം ചെയ്‌തിരുന്നു. അഹ്‌മദുബ്‌നു ഹമ്പലിനെപ്പോലുള്ള സലഫീ പണ്ഡിതന്മാര്‍ സമകാലിക വൈജ്ഞാനിക പുരോഗതിക്ക്‌ നേരെ പുറംതിരിഞ്ഞു നിന്നു എന്നതിന്‌ തെളിവൊന്നുമില്ല.

എന്നാല്‍ ചില അനിസ്‌ലാമിക ദര്‍ശനങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തില്‍ അകപ്പെട്ട പണ്ഡിതന്മാര്‍ ഖുര്‍ആന്‍ ഒരു സൃഷ്‌ടിയാണെന്ന വാദം ഉന്നയിക്കുകയും ഖലീഫ ആ വാദത്തെ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്‌തപ്പോള്‍ ഇമാം അഹ്‌മദ്‌ അതിനോട്‌ വിയോജിപ്പ്‌ പ്രകടിപ്പിച്ചത്‌ സ്വാഭാവികമാണ്‌. സര്‍വജ്ഞനായ സ്രഷ്‌ടാവ്‌ മാനവരാശിയുടെ മൊത്തം മാര്‍ഗദര്‍ശനത്തിനായി അവതരിപ്പിച്ച കാലഹരണപ്പെടാത്ത വേദഗ്രന്ഥത്തെ മനുഷ്യരചനകളുടെ തലത്തിലേക്ക്‌ താഴ്‌ത്തുന്നതിനെ പ്രതിരോധിക്കുകയാണ്‌ അദ്ദേഹം ചെയ്‌തത്‌.

അല്ലാഹുവിന്റെ ദീന്‍ അവന്റെ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ പറഞ്ഞതും അവന്‍ നിയോഗിച്ച അന്തിമ പ്രവാചകന്‍ വിശദീകരിച്ചതുമാണെന്ന സത്യം തുറന്നുപറയുകയും മതത്തില്‍ നൂതന നിര്‍മിതികള്‍ പാടില്ലെന്ന്‌ പ്രവാചകന്‍ വിലക്കിയത്‌ ഊന്നിപ്പറയുകയുമാണ്‌ സലഫികള്‍ ചെയ്യുന്നത്‌. ഇസ്‌ലാമിന്റെ അഖണ്ഡത കാത്തുസൂക്ഷിക്കാന്‍ ഈ നിലപാട്‌ അനിവാര്യവുമാണ്‌. ഇതില്‍ നിന്ന്‌ വ്യത്യസ്‌തമായി മനുഷ്യചിന്തകള്‍ക്ക്‌ മതപരിവേഷം ചാര്‍ത്തിയപ്പോഴാണ്‌ ഖബ്‌റാരാധനയും ത്വരീഖത്തുകളും അദൈ്വതസൂഫിസവും മറ്റും ഇസ്‌ലാമിന്റെ സാക്ഷാല്‍ സ്വരൂപങ്ങളെന്നോണം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്‌. ഗുരുതരമായ വ്യതിയാനങ്ങള്‍ക്കെതിരില്‍ ജാഗ്രതപുലര്‍ത്തുന്നതോടൊപ്പം അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങള്‍ക്ക്‌ വിരുദ്ധമാകാത്ത മതഗവേഷണങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന നിലപാടാണ്‌ സച്ചരിതരായ പൂര്‍വികര്‍ ചെയ്‌തത്‌. ആ പൂര്‍വികരുടെ മാതൃക പിന്തുടരുന്നവര്‍ ഇക്കാലത്ത്‌ ചെയ്യേണ്ടതും മതചിന്തയുടെ സമുചിതമായ വികാസത്തെ സര്‍വഥാ പിന്തുണയ്‌ക്കുകയാണ്‌. അതോടൊപ്പം ശാസ്‌ത്ര സാങ്കേതിക രംഗങ്ങളിലെ മുന്നേറ്റത്തെയും.

ഒരു നാട്ടില്‍ ബഹുകക്ഷിരാഷ്‌ട്രീയമില്ലെങ്കില്‍, അവിടുത്തെ നഗരങ്ങളില്‍ ഇടയ്‌ക്കിടെ രാഷ്‌ട്രീയ പ്രകടനങ്ങള്‍ നടക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ അവിടെ സ്‌ത്രീകള്‍ അര്‍ധനഗ്‌നരായി ചുറ്റിത്തിരിയുന്നില്ലെങ്കില്‍, അവിടെ സിനിമാ തിയേറ്ററുകളും നിശാക്ലബ്ബുകളുമില്ലെങ്കില്‍, അവിടെ സ്‌ത്രീ സൗന്ദര്യം വില്‍പനച്ചരക്കാക്കുന്ന പരസ്യങ്ങള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കില്‍, അവിടുത്തെ മാധ്യമങ്ങളില്‍ പരദൂഷണങ്ങളും അപവാദ പ്രചാരണങ്ങളുമില്ലെങ്കില്‍ ആ നാട്ടില്‍ കാലം മരവിച്ചു കിടക്കുന്നു എന്ന ആരോപണം ആധുനികതയുടെ ഹാവഭാവങ്ങളില്‍ ഭ്രമിച്ചുപോയവരുടെ പഴിവാക്ക്‌ മാത്രമാണ്‌. ഇത്‌ പറയുമ്പോഴും ആധുനികതയുടെ നല്ല അംശങ്ങള്‍ സ്വാംശീകരിക്കാന്‍ നാം വൈമുഖ്യം കാണിക്കരുത്‌. ഈ ദുനിയാവിലെ എല്ലാ നന്മകളും-പഴമയിലും പുതുമയിലുമുള്ള നന്മകള്‍ സത്യവിശ്വാസികള്‍ക്ക്‌ ഉപയോഗപ്പെടുത്താനും അനുഭവിക്കാനും അല്ലാഹു അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്‌.

ഹജറുല്‍ അസ്‌വദ്‌ സ്വര്‍ഗത്തിലെ കല്ലോ?




ചോദ്യം :

"എന്താണ്‌ ഹജറുല്‍ അസ്‌വദ്‌? അതിന്റെ നിറം കറുപ്പ്‌ തന്നെയാണോ? ഉത്തരം: സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നുള്ള കല്ല്‌. പാലിനേക്കാള്‍ വെളുത്ത നിറമായിരുന്നു. പക്ഷേ, മനുഷ്യ ദോഷങ്ങള്‍ അതിനെ കറുപ്പിച്ചു.'' (ഇസ്‌ലാം ക്വിസ്‌, പേജ്‌ 148)

ഇത്‌ ശരിയാണോ? ഹജറുല്‍ അസ്‌വദ്‌ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നാണെന്നതിനോ മനുഷ്യദോഷങ്ങള്‍ അതിനെ കറുപ്പിച്ചുവെന്നതിനോ പ്രവാചകവചനങ്ങളിലെവിടെയെങ്കിലും പരാമര്‍ശങ്ങളുണ്ടോ?

ഉത്തരം :

ഹജറുല്‍ അസ്‌വദ്‌ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഇറങ്ങിയതാണെന്ന്‌ റസൂല്‍(സ) പറഞ്ഞതായി തിര്‍മിദിയും നസാഈയും ഇബ്‌നുഅബ്ബാസി(റ)ല്‍ നിന്ന്‌ റോപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്‌. ഈ ഹദീസ്‌ സ്വഹീഹാണെന്ന്‌ തിര്‍മിദിയും അല്‍ബാനിയും അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. ഇതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയായി "അത്‌ പാലിനേക്കാള്‍ തൂവെള്ള നിറമുള്ളതായിരുന്നു. മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങളാണ്‌ അതിനെ കറുപ്പിച്ചുകളഞ്ഞത്‌'' എന്നു കൂടി റസൂല്‍(സ) പറഞ്ഞുവെന്ന്‌ തിര്‍മിദി, അഹ്‌മദ്‌ എന്നിവര്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്‌. ഈ ഹദീസ്‌ സ്വഹീഹാണെന്ന്‌ ഇബ്‌നു ഖുസൈമ: അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

നബി(സ) ഹജറുല്‍ അസ്‌വദ്‌ ചുംബിച്ചുവെന്നും തൊട്ടുവെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്ന ബുഖാരിയുടെയും മുസ്‌ലിമിന്റെയും കൂടുതല്‍ പ്രബലമായ ഹദീസുകളില്‍ ആ കല്ല്‌ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്ന്‌ കൊണ്ടുവന്നതാണെന്നോ മുമ്പ്‌ അതിന്റെ നിറം വെള്ളയായിരുന്നുവെന്നോ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഈ വിഷയകമായി കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ഹദീസുകളില്‍ നിന്ന്‌ ലഭ്യമല്ല.

കൈ പല രൂപത്തില്‍ കെട്ടുന്നവരും കെട്ടാത്തവരും




ചോദ്യം :

മസ്‌ജിദുല്‍ഹറാമിലെ ഒരു നമസ്‌കാരത്തില്‍ പല രൂപത്തില്‍ കൈ കെട്ടുന്നവരെയും കൈ കെട്ടാത്തവരെയും ഒരു മരക്കഷ്‌ണം കൊണ്ട്‌ പല്ല്‌ തേക്കുന്നവരെയും കണ്ടു. ഇതിന്റെയൊക്കെ ഇസ്‌ലാമിക കാഴ്‌ചപ്പാടെന്താണ്‌?

ഉത്തരം :

ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള പല മദ്‌ഹബുകാരും പല വീക്ഷണക്കാരുമായ മുസ്‌ലിംകളാണ്‌ മക്കയിലെ മസ്‌ജിദുല്‍ ഹറാമിലും മദീനയിലെ മസ്‌ജിദുന്നബവിയിലും ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നത്‌. പ്രധാനപ്പെട്ട നാലു മദ്‌ഹബുകാര്‍ക്ക്‌ പുറമെ ശീഅകളും ഇബാളീ മദ്‌ഹബുകാരും മറ്റുമുണ്ട്‌. ഹദീസുകള്‍ക്ക്‌ പ്രാമാണികത കല്‌പിക്കുന്നതിലും അവയെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിലും ഇവരുടെ സമീപനങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്‌തമായിരിക്കും. ചില ഇമാമുകള്‍ ഈ വിഷയകമായ എല്ലാ ഹദീസുകളും കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന്‌ വരാം. ഹദീസുകളില്‍ ഏതിന്‌ മുന്‍ഗണന നല്‌കണമെന്ന കാര്യത്തില്‍ അവര്‍ അംഗീകരിച്ച മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്‌തമായിരിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്‌.

നമസ്‌കാരത്തിന്റെ തുടക്കത്തെ സംബന്ധിച്ച്‌ അബൂഹുമൈദി(റ)ല്‍ നിന്ന്‌ ബുഖാരി റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്‌ത ഒരു ഹദീസില്‍ റസൂല്‍(സ) തക്‌ബീര്‍ ചൊല്ലുമ്പോള്‍ കൈകള്‍ ചുമലിന്‌ നേരെ ഉയര്‍ത്തുമായിരുന്നു എന്നേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. അതിന്‌ ശേഷം കൈകള്‍ കെട്ടി എന്നോ താഴ്‌ത്തിയിട്ടു എന്നോ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടില്ല. വാഇലുബ്‌നു ഹുജ്‌റി(റ)ല്‍ നിന്ന്‌ മുസ്‌ലിം, അബൂദാവൂദ്‌, അഹ്‌മദ്‌ എന്നിവര്‍ ഉദ്ധരിച്ച ഒരു ഹദീസില്‍ നബി(സ) നമസ്‌കാരം തുടങ്ങുമ്പോള്‍ കൈകള്‍ ഉയര്‍ത്തി തക്‌ബീര്‍ ചൊല്ലിയ ശേഷം വലതു കൈ ഇടതു കൈമേല്‍ വെച്ചു എന്ന്‌ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ കൈകള്‍ വെച്ചത്‌ നെഞ്ചത്തോ വയറ്റത്തോ പൊക്കിളിന്‌ താഴെയോ എന്ന്‌ ഈ ഹദീസില്‍ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. നമസ്‌കാരത്തില്‍ കൈപ്പടങ്ങള്‍ കൈപ്പടങ്ങളിന്മേലായി പൊക്കിളിന്‌ താഴെ വെക്കുകയാണ്‌ നബിചര്യയെന്ന്‌ അലി(റ) പറഞ്ഞതായി അഹ്‌മദും അബൂദാവൂദും റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്‌തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആ ഹദീസിന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരില്‍ ഒരാള്‍ വിമര്‍ശന വിധേയനായിട്ടുണ്ട്‌. നമസ്‌കാരത്തില്‍ കൈകള്‍ എവിടെ വെക്കണം എന്നത്‌ സംബന്ധിച്ച്‌ താരതമ്യേന പ്രബലമായ ഹദീസ്‌ വാഇലുബ്‌നു ഹുജ്‌റി(റ)ല്‍ നിന്ന്‌ ഇബ്‌നുഖുസൈമ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്‌തിട്ടുള്ളതാണ്‌. റസൂല്‍(സ) വലതുകൈ ഇടതു കയ്യിന്മേലായി നെഞ്ചത്ത്‌ വെച്ചുവെന്ന്‌ ഈ ഹദീസില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. ഇത്‌ പ്രബലമാണെന്ന്‌ ഇബ്‌നു ഖുസൈമ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌.